Aslında nefret etmiştim yazılar yazmaktan ve bırakmıştımda içimi dökmeyi mutlu sanıyordum kendimi .. mutlu sanıyordum eskiden bilgisayarımın bir köşesindeydi herşey oraya yazardım bi o vardı bir ben ..
Sonradan farkettim ki ben o yazıların içinde kaybolmuşum hep başkaları için yaşamış , hep birilerinin yanında olmuş ve en önemlisi arkadaşım , sevdiğim dediğim için ölüme gider olmuşum..
peki buna değermi hayır değmiyor işte.. gerçekten değmiyor sözde hep yanındalar senin.. ne arkadaşın yanında oluyor zor gününde ne de seviyorum diyen..
Aslında Hint kumaşı gibi görmüyorum kendimi ama yinede insan sevdiği için arkadaşları için keten olmayı istiyor..
Bazen öyle günler yaşıyorum ki gülüyorum ağlanacak halime.. Beni ben yapan bu diyorum kendi kendime gülebilmem , fakat size bir sır vereyim mi ben hiç kendim olmadım olamadım.. hep başka birisi gibi davrandım ne içimden geleni söyleye bildim nede içimden geleni yapabildim.
Acıyorum kendime hiç kimse bana acımasın diye.. ve şimdi yine gülümsüyorum salakmısın oğlum bu yazdıkların kime diye , cevabınıda veriyorum hemen çokta tın kimseye degil bu a.q yazıları birileri okusada okumasada değişen bişey olmayacak biliyorum tek bildiğim ise bundan sonra burada yazacağım.. hemde hiç kimseyi affetmeden .. ha bide sövücem küfüre alerjisi olan varsa okumasın.. yada bi eklenti geliştireyim 
bu yazıda küfür var okumak istediğinize eminmisiniz diye 
son olarak işte burası benim dünyam , burası benim hayatım ,
<?php
$kufurkontrol=”kufurvar”;
$kufuryok=”kufuryok”; // veri tabanına eklediğimde olacak inşallah
if($kufurkontrol != $kufuryok){
echo “bu yazıda küfür yok”;
} else {
echo “bu yazı kaymış yine birilerine”;
} ?>